Het is belangrijk in een coachingtraject een open houding te stimuleren. Een vraagstuk is vaak zo complex dat het niet vanuit de technische rationaliteit is op te lossen. We moeten daarom divergent (uiteenlopend) denken aansporen.
Er zijn daarbij drie voorwaarden van belang:
* de gecoachte dient de nodige expertise te bezitten
* de gecachte dient flexibel en inventief te zijn
* de gecoachte persoon dient gemotiveerd te zijn om nieuwe oplossingen te vinden
Een coach zal daarbij zijn eigen oplossingsenthousiasme moeten temperen. Hij zal graag zijn eigen oplossingen willen aandragen vanuit ongeduld of de behoefte aan het uitoefenen van invloed of hulpvaardigheid. Het gevaar dreigt echter dat het vervolgens enkel nog gaat over de oplossingen van de coach. Wel kan een coach inbreng hebben als hij eerst de gecoachte zijn opties laat benoemen, vervolgens vraagt of er belangstelling is voor zijn opties en deze dan pas noemt. Als zijn suggesties worden overgenomen, dient te worden getoetst of de gecoachte er daadwerkelijk mee uit de voeten kan.
Soms doet een coach even niets, omdat de gecoachte enthousiast aan het werk is en naar oplossingen zoekt. Als er oplossingen zijn, zal de gecoachte zelf moeten kiezen na het ordenen van de voors en tegens (hulpmiddelen, financien, eigen inzet).
Daarbij kan het gevoel, de intuitie een rol spelen. Een coach heeft dan de taak om:
* mensen de gelegenheid te bieden in veel situaties ervaringen op te doen
* mensen te helpen scherp waar te nemen en niet te oordelen
* mensen het vermogen tot concentratie helpen versterken
* mensen helpen hun hoofd 'leeg' te houden
maandag 17 augustus 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten