In een eerder bericht heb ik gemeld dat ik turntrainer ben geweest, en de ervaringen daarvan vaak heb getransfereerd naar mijn latere werk als leidinggevende.
Turnen is een individuele sport. Een turner/ster staat er helemaal alleen als de wedstrijdoefening moet worden getoond. De coach kijkt dan maar 'een beetje' toe en kan eigenlijk niets doen.
Als leidinggevende heb ik dan ook steeds getracht het individuele (werk)niveau van een collega/ medewerker te benaderen. Door de functie en taken dusdanig te personificeren dat de betreffende collega er ook een persoonlijke opgave in zag. Als dat niveau wordt bereikt, dan ontstaat een soepele beweging naar oplossingsgericht denken en ....werken.
HOE DAN
Bedrijfsdoelstellingen zijn te differentieren naar afdelingsdoelen en vervolgens naar individueel niveau. Een kwestie van blijven delen. Uiteindelijk wordt dat individuele niveau bereikt, want er is simpelweg ook een functiebeschrijving van de betreffende medewerkers opgemaakt. Niet waar? ...Dus...
Nu is de volgende stap dat de medewerker inziet hoe hij/zij via persoonlijke inzet zijn/haar bijdrage kan leveren, en eigenlijk ook ....moet leveren. Er worden derhalve prestatieafspraken gemaakt.
OP SCHRIFT
Dat alles zetten we op schrift, dwz dat doet de medewerker/ster zelf (delegeren) en de leidinggevende checkt/ gaat akkoord. Alles kort en bondig, want we zijn geen papierproducent.
COACH
Als leidinggevende heb ik sturingsinstrumenten ter beschikking. Dat zijn productiecijfers, financiele cijfers, uitvalcijfers, ...noem maar op. Daarnaast observeer ik het gedrag van de medewerker. Dat is allemaal input voor mij als coach.
Wanneer de boel draait, grijp ik in beginsel niet in, behalve met een compliment. Werkt de boel niet, dan zou eigenlijk de medewerker zelf eerst het signaal moeten geven. Hij/ zij doet feitelijk de eerste constatering of zou deze moeten doen. Op basis van cijfers of op gevoel. Niettemin... daar ligt m.i. het eerste signaalmoment.
Gebeurt dat niet, dan heb ik een coachingingreep te doen: Eigen werk leren analyseren en tijdig aangeven wanneer er stagnatie optreedt.
Een kwestie van opvoeden.
maandag 11 januari 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten